การวางแนวเกรนที่ถูกต้อง ในอุตสาหกรรมการผลิตกระดาษ เส้นใยที่มีลักษณะเฉพาะถูกนำมาทำให้เป็นกระดาษแผ่นยาว  เก็บเป็นม้วนกระดาษขนาดใหญ่ จากนั้นแผ่นกระดาษจะถูกตัดแบ่งจากกระดาษม้วนใหญ่นี้ให้เป็นแผ่นย่อยทั้งตามแนวยาว หรือแนวขวางของเกรนเนื้อเยื่อของกระดาษ ซึ่งทำให้ได้กองกระดาษที่มีแนวเกรนแตกต่างกันไป ความแตกต่างนี้หากสามารถควบคุมและเข้าใจได้ก็จะสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้หลากหลายในงานพิมพ์ดิจิตอล

แผ่นกระดาษจะถูกลำเลียงไปยังเครื่องพิมพ์ดิจิตอลในโรงพิมพ์เริ่มจากทางด้านแคบและเป็นวัสดุชนิดบางมีน้ำหนักแกรมมาตรฐาน (gramages) มากถึง 100 แกรม ซึ่งควรเป็นกระดาษแบบตามเกรนยาว (long grain) เพื่อป้องกันการเกิดโค้งงอระหว่างลำเลียง สำหรับกระดาษ ที่หนามากกว่า 250 แกรม ควรเป็นกระดาษแบบเกรนสั้น (short grain) เพื่อให้มีความยึดหยุ่นได้ และป้องกันกระดาษติดได้ ทิศทางของแนวเกรนกระดาษ สามารถทดสอบได้ โดยวิธีการฉีก การกีด และการพับกระดาษ

สำหรับกระดาษที่ไม่เคลือบผิว จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเลือกด้านของกระดาษให้ถูกต้อง เพื่อให้ได้งานพิมพ์ที่มีคุณภาพที่ดี นั่นคือพื้นผิวกระดาษด้านที่รู้สึกเรียบเนียนเป็นสักหลาด (ด้านบน) ก็จะเรียบเนียนกว่าด้านหยาบในด้านกลับกัน  โดยโรงพิมพ์กระดาษด้านสักหลาด (ด้านบน) ส่วนใหญ่จะสังเกตได้จากสัญลักษณ์ลูกศรที่อยู่บนหีบห่อ เพื่อบอกด้านที่เหมาะสมสำหรับการใช้งาน

ในการผลิตแผ่นกระดาษเชิงอุตสาหกรรม แผ่นกระดาษที่ถูกผลิตขึ้นจะมีทิศทางของแนวเกรนเยื่อกระดาษที่แตกต่างกัน โดยมีลักษณะพิเศษคือ กระดาษแบบเกรนยาว (long grain) และกระดาษแบบเกรนสั้น (short grain)

กระดาษสำหรับเครื่องพิมพ์ดิจิตอล โรงพิมพ์จะใช้สำหรับงานพิมพ์แบบถ่ายสำเนาเป็นหลัก เนื่องจากวัสดุที่ใช้จะสามารถรองรับการเปลี่ยนแปลงความชื้นน้อย